Dechreuais wrth fynd ar daith Fari Lwyd
tra'n cael trawiad ar y galon.
Meddyliais ei fod yn ddiffyg traul.
Wedyn misoedd o gyfarfodydd y pwyllgor,
yn dechrau efo syniad anhygoel, yn gwneud
y pethau cywir ond weithiau tri mis yn rhy
hwyr, rhaglen yn deilwng o Glastonbury
er gwerthwyd ond deunaw o docynnau;
ac yn y ffordd o fyw rhyfeddol newydd
dw i wedi darganfod yma, misoedd
o dwmpathau, nosweithiau Gwyddelig a
Chymreig - bob un efo Bryn, Nic a Tony -
cwisiau, rafflau, yn rholio darnau arian at
boteli wisgi, ac yn sydyn talwyd yn hollol
ŵyl cyn cychwyn.
Dymunodd y llawfeddyg wneud
llawdriniaeth osgoi calon mis Gorffennaf.
Gofynnais iddo fo i aros tan ar ôl Tegeingl
gan yr hoffwn i geisio perfformio'n
ddwyieithog yn fy ngŵyl lleol.
Ac wedyn yr wythnosau olaf, pan
gweithiodd Bryn a Rhian yn ddiddiwedd
yn gwneud y pethau nas gwnaed gan neb
yn gynharach. Ac i lawr i'r ŵyl nos
Wener; fasai rhywun arall yna?
Caethon ni gynulleidfa - digon ohonynt -
Saeson nad oedd yn gweld y perfformwyr
Cymreig, Cymry nad oedd yn gweld y
perfformwyr Saesnig, pobl leol nad oedd
yn gweld yr un ohonynt.
A Ceolta Si yn ardderchog bobman.
Mi wnaeth Nic lenwi ei hunan a phawb
arall llawn brwdfrydedd. O'r diwedd,
i beidio edrych yn dwp.
Yn fuan, cyrhaeddodd
y glaw, ond roedd pawb
eisoes yn y babell,
yn mwynhau Eileen McGann a David K -
a dim ond Crasdant a'r twmpath terfynol
i ddod - pan ymadewais i ar gyfer
Gŵyl Gogledd Ddyfnaint, fy mhen yn llawn
atgofion am ddigwyddiad cyntaf hudol.
I've had an exciting year.
I began January by going on the Mari Lwyd
tour while having a heart attack.
I thought it was indigestion.
Then months of festival committee meetings,
starting with a wonderful concept, doing all the
right things but sometimes 3 months too late;
programmes worthy of Glastonbury when we'd
only sold 18 tickets; and in the strange, wonderful
new way of life I've discovered here, months of
twmpathau, Irish nights, Welsh nights
- all featuring Bryn, Nic and Tony -
quizzes, raffles, rolling pound coins at
bottles of whisky, and suddenly the festival
was paid for before it happened.
The surgeon wanted to do my heart bypass in July.
I asked him to wait till after Tegeingl, so I could
attempt bilingularity in my local festival.
And then the last few weeks, when Bryn
and Rhian worked non-stop at the things
nobody had done earlier.
And down to the festival on the friday
night; would we be on our own?
We had an audience - enough to make it
work - English people who'd never seen
the Welsh performers, Welsh people
who'd never seen the English performers,
local people who'd never seen any of them.
And Ceolta Si being wonderful everywhere.
Nic filled himself and everyone else with
his enthusiasm.
Finally the Stomp, where not looking stupid
was the height of my ambition.
Soon the rain had arrived, but everyone was
already inside the marquee, enjoying
Eileen McGann and David K, with just
Crasdant and the final twmpath to come,
as I drove off to North Devon Festival with
my head full of a magical first event.







Les Barker

